Το «AES-256» εμφανίζεται σε σελίδες ασφαλείας όπως το «κλινικά αποδεδειγμένο» σε μπουκάλια καλλυντικών: περισσότερο σαν παράσημο παρά σαν εξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που το διαβάζουν δεν έχουν αναρωτηθεί ποτέ τι κάνει στην πραγματικότητα σε ένα αρχείο ή γιατί ο αριθμός 256 είναι το κομμάτι που κάνει τη δουλειά. Αξίζει να το κατανοήσετε, επειδή η διαφορά ανάμεσα σε ένα πραγματικό κρυπτογραφημένο θησαυροφυλάκιο και έναν φάκελο με ένα εικονίδιο κλειδαριάς συνήθως καταλήγει ακριβώς σε αυτό.
Τι είναι πραγματικά το AES-256
Το AES σημαίνει Advanced Encryption Standard, ένας συγκεκριμένος αλγόριθμος για τη μετατροπή αναγνώσιμων δεδομένων σε μη αναγνώσιμα δεδομένα και αντίστροφα, χρησιμοποιώντας ένα μυστικό κλειδί. Επιλέχθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας των ΗΠΑ (NIST) το 2001 μετά από δημόσιο διαγωνισμό, και αποτελεί πλέον τον προεπιλεγμένο αλγόριθμο κρυπτογράφησης πίσω από διαχειριστές κωδικών, εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων, VPN και θησαυροφυλάκια αρχείων παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Vaultine.
Το «256» είναι το μήκος του κλειδιού, μετρούμενο σε bit. Το AES διατίθεται επίσης σε εκδόσεις 128 bit και 192 bit· και οι τρεις χρησιμοποιούν τον ίδιο υποκείμενο αλγόριθμο, απλώς με διαφορετικό μέγεθος κλειδιού και ελαφρώς διαφορετικό αριθμό εσωτερικών γύρων επεξεργασίας. Ένα αρχείο κρυπτογραφημένο με AES-256 περνά από αυτούς τους γύρους χρησιμοποιώντας ένα κλειδί 256 bit, και το αποτέλεσμα είναι κρυπτογραφημένο κείμενο: μια ακολουθία από byte που δεν αποκαλύπτει τίποτα για το περιεχόμενο του αρχικού αρχείου, πέρα από μοτίβα μεγέθους, χωρίς το ίδιο αυτό κλειδί για την αντιστροφή της διαδικασίας.
Γιατί τα 256 bit είναι ο αριθμός που έχει σημασία
Ένα κλειδί 256 bit έχει 2^256 πιθανές τιμές. Αυτός ο αριθμός είναι δύσκολο να γίνει κατανοητός διαισθητικά επειδή ξεπερνά κατά πολύ οποιαδήποτε καθημερινή ποσότητα, αλλά μια κοινή σύγκριση ισχύει: είναι περίπου ο αριθμός των ατόμων σε ένα μεγάλο κλάσμα του παρατηρήσιμου σύμπαντος. Η μαντεψιά ενός συγκεκριμένου κλειδιού μέσω brute force, δοκιμάζοντας κάθε συνδυασμό μέχρι να πετύχει ένας, δεν είναι ζήτημα ταχύτερου υπολογιστή ή μεγαλύτερου προϋπολογισμού. Κάθε υπολογιστής που έχει υπάρξει ποτέ, λειτουργώντας συνεχώς από την αρχή του σύμπαντος, δεν θα πλησίαζε ουσιαστικά στο να τα δοκιμάσει όλα.
Γι’ αυτό οι ερευνητές ασφαλείας δεν μιλούν για «σπάσιμο» του AES-256 μέσω brute force· απλώς δεν είναι εφικτό. Όταν τα κρυπτογραφημένα δεδομένα εκτίθενται, η αιτία είναι σχεδόν πάντα κάτι άλλο εκτός από τον ίδιο τον αλγόριθμο: ένας αδύναμος ή επαναχρησιμοποιημένος κωδικός πρόσβασης που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του κλειδιού, ένα κλειδί αποθηκευμένο κάπου όπου θα μπορούσε να κλαπεί ή ένα σφάλμα υλοποίησης στο περιβάλλον λογισμικό. Η κλειδαριά δεν είναι το αδύναμο σημείο. Αυτό που φυλάσσει το κλειδί συνήθως είναι.
Κρυπτογραφημένο δεν σημαίνει το ίδιο με κρυφό
Αυτή είναι η διάκριση που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για όποιον αναζητά μια εφαρμογή «ασφαλούς φακέλου». Η απόκρυψη ενός αρχείου σημαίνει αλλαγή του αν εμφανίζεται, όχι του τι είναι: ένας κρυφός φάκελος, ένα dotfile, μια εφαρμογή που απλώς μετακινεί τις φωτογραφίες σας κάπου λιγότερο προφανές. Τα πραγματικά byte του αρχείου μένουν ανέγγιχτα. Συνδέστε τη συσκευή σε έναν υπολογιστή, ενεργοποιήστε την «εμφάνιση κρυφών αρχείων» και η φωτογραφία ανοίγει ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη φωτογραφία, επειδή δεν υπήρξε ποτέ κανένα κλειδί.
Η κρυπτογράφηση AES-256 είναι μια εντελώς διαφορετική λειτουργία. Δεν μετακινεί το αρχείο ούτε αλλάζει την ορατότητά του· επανεγγράφει τα περιεχόμενα του αρχείου σε κρυπτογραφημένο κείμενο χρησιμοποιώντας το κλειδί. Υπάρχει ένας γρήγορος τρόπος για να διαπιστώσετε τι κάνει στην πραγματικότητα μια εφαρμογή: εμφανίστε τα κρυφά αρχεία ή συνδέστε τη συσκευή σε άλλον υπολογιστή. Αν το «προστατευμένο» αρχείο ανοίγει κανονικά, ήταν κρυμμένο, όχι κρυπτογραφημένο. Αν είναι μη αναγνώσιμος θόρυβος χωρίς την εφαρμογή και το PIN σας, ήταν κρυπτογραφημένο. (Δείτε Γιατί ο «κρυφός» φάκελος δεν είναι πραγματικά κρυφός για περισσότερα σχετικά με το πόσο συχνά η πρώτη περίπτωση προωθείται ως η δεύτερη.)
Το κομμάτι που παραλείπουν οι σελίδες μάρκετινγκ: Ποιος κρατά το κλειδί
Το «κρυπτογραφημένο με AES-256» ισχύει τεχνικά για πολλά προϊόντα που παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να σας προστατεύσουν από την εταιρεία που τα δημιούργησε. Ο αλγόριθμος αναφέρει μόνο πώς λειτουργεί η κρυπτογράφηση· δεν λέει τίποτα για το πού ζει το κλειδί. Ένας πάροχος αποθήκευσης cloud μπορεί να κρυπτογραφήσει τα αρχεία σας με AES-256 στους διακομιστές του και παρ’ όλα αυτά να κρατά ο ίδιος το κλειδί, πράγμα που σημαίνει ότι η κρυπτογράφηση σταματά έναν εξωτερικό επιτιθέμενο αλλά δεν κάνει τίποτα ενάντια σε μια παραβίαση αυτού του παρόχου, σε έναν υπάλληλο με πρόσβαση ή σε ένα νομικό αίτημα που απευθύνεται στους διακομιστές του αντί σε εσάς.
Αυτός είναι ολόκληρος ο λόγος για τον οποίο το «zero-knowledge» είναι ένας ξεχωριστός ισχυρισμός από το «κρυπτογραφημένο με AES-256», και γι’ αυτό αξίζει να ελέγχετε και τα δύο πριν εμπιστευτείτε οποιοδήποτε από αυτά. Η κρυπτογράφηση χωρίς να γνωρίζετε ποιος κρατά το κλειδί δεν σας λέει σχεδόν τίποτα για το ποιος είναι πραγματικά κλειδωμένος έξω.
Πώς το υλοποιεί το Vaultine
Το Vaultine κρυπτογραφεί κάθε αρχείο με το δικό του κλειδί AES-256, το οποίο παράγεται και χρησιμοποιείται εξ ολοκλήρου στη συσκευή σας. Το κύριο κλειδί που προστατεύει το θησαυροφυλάκιό σας παράγεται από το μοτίβο ή το PIN σας, στη συσκευή, και δεν μεταδίδεται ποτέ πουθενά. Τίποτα δεν αποκρυπτογραφείται σε διακομιστή, σε αντίγραφο cloud ή οπουδήποτε αλλού εκτός από τη συσκευή μπροστά σας, γεγονός που καθιστά τον σχεδιασμό zero-knowledge στην πράξη και όχι απλώς σε μια πολιτική απορρήτου (δείτε Γιατί μια εφαρμογή θησαυροφυλακίου χωρίς λογαριασμό είναι στην πραγματικότητα πιο ασφαλής για την υπόλοιπη αρχιτεκτονική).
Εξηγεί επίσης έναν συμβιβασμό που αξίζει να γνωρίζετε εκ των προτέρων: αν χάσετε το PIN σας και τη φράση ανάκτησης 12 λέξεων, το Vaultine πραγματικά δεν μπορεί να ανακτήσει τα αρχεία σας για εσάς. Αυτό δεν αποτελεί περιορισμό υποστήριξης, είναι η ίδια ιδιότητα που εμποδίζει μια παραβίαση ή μια κλήτευση να φτάσει στα αρχεία σας. Το κλειδί που ανοίγει την κλειδαριά υπήρξε πάντα μόνο στη δική σας συσκευή.
Συνοπτικά
Το AES-256 είναι μια συγκεκριμένη, καλά δοκιμασμένη μέθοδος μετατροπής ενός αρχείου σε μη αναγνώσιμο θόρυβο χρησιμοποιώντας ένα κλειδί τόσο μεγάλο ώστε η παραβίαση brute-force να μην αποτελεί ρεαλιστική απειλή. Δεν είναι μαγική λέξη· είναι ένα μέρος ενός συστήματος, και το μέρος που αποφασίζει αν σας προστατεύει πραγματικά είναι το ποιος κρατά το κλειδί στη συνέχεια. Η απόκρυψη ενός αρχείου δεν είναι κρυπτογράφηση, και η κρυπτογράφηση ενός αρχείου για μια εταιρεία που κρατά το κλειδί δεν είναι το ίδιο με την κρυπτογράφηση ώστε μόνο εσείς να μπορείτε να το ανοίξετε.
Το Vaultine κρυπτογραφεί κάθε αρχείο με AES-256, στη συσκευή σας, με κλειδί που παράγεται από το δικό σας PIN και δεν αποστέλλεται ποτέ πουθενά. Τα πρώτα 10 αρχεία δωρεάν στο vaultine.app.



