Αναζητήστε «photo vault» σε οποιοδήποτε κατάστημα εφαρμογών και θα λάβετε εκατοντάδες αποτελέσματα. Σχεδόν όλα κάνουν το ίδιο πράγμα: μετακινούν τις φωτογραφίες σας σε έναν ιδιωτικό φάκελο εφαρμογής, βάζουν μια οθόνη PIN μπροστά του και το ονομάζουν θησαυροφυλάκιο.
Αυτό δεν είναι θησαυροφυλάκιο. Είναι μια κλειδωμένη πόρτα μπροστά από ένα ξεκλείδωτο δωμάτιο.
Τι κάνουν στην πραγματικότητα οι περισσότερες εφαρμογές «θησαυροφυλακίου φωτογραφιών»
Η τυπική ροή μοιάζει κάπως έτσι: επιλέγετε φωτογραφίες στην εφαρμογή, τις αντιγράφει σε έναν φάκελο που σας δείχνει μόνο η εφαρμογή και τις αφαιρεί από το κανονικό άλμπουμ της κάμεράς σας. Ανοίξτε την εφαρμογή, πληκτρολογήστε ένα PIN και οι φωτογραφίες σας εμφανίζονται ξανά.
Τίποτα σε αυτήν τη διαδικασία δεν αγγίζει το ίδιο το αρχείο της φωτογραφίας. Η εικόνα εξακολουθεί να είναι ένα κανονικό, αναγνώσιμο JPEG στον αποθηκευτικό χώρο της συσκευής σας — απλώς σε έναν φάκελο που η διεπαφή της εφαρμογής δεν εμφανίζει. Το PIN ελέγχει την πρόσβαση στην εφαρμογή, όχι στο αρχείο.
Γράψαμε για την έκδοση αυτού του ίδιου κόλπου σε επίπεδο λειτουργικού συστήματος στο Γιατί ο «κρυφός» φάκελος δεν είναι πραγματικά κρυφός: επιλέγοντας «εμφάνιση κρυφών στοιχείων» στα Windows, πατώντας Command+Shift+Τελεία σε Mac ή συνδέοντας ένα τηλέφωνο σε έναν υπολογιστή και περιηγούμενοι στον αποθηκευτικό του χώρο με έναν διαχειριστή αρχείων συχνά θα εμφανιστούν ακριβώς αυτοί οι ιδιωτικοί φάκελοι εφαρμογών. Όποιος τον βρει τον ανοίγει. Δεν χρειάζεται κλειδί, επειδή δεν υπήρξε ποτέ κλειδί.
Απόκρυψη vs. κρυπτογράφηση, σε μία πρόταση
Η απόκρυψη μιας φωτογραφίας τη μετακινεί. Η κρυπτογράφηση μιας φωτογραφίας την ξαναγράφει.
Μετακινήστε την, και όποιος τη βρει μπορεί να την ανοίξει — το αρχείο παραμένει αμετάβλητο, απλώς μετεγκαταστάθηκε. Ξαναγράψτε την σε κρυπτογραφημένο κείμενο, και η εύρεσή της δεν τους δίνει τίποτα: τα byte στον δίσκο είναι θόρυβος χωρίς το κλειδί που κατέχετε μόνο εσείς.
Αυτή η διάκριση αποτελεί ολόκληρη τη διαφορά μεταξύ ενός «θησαυροφυλακίου» που είναι στην πραγματικότητα μια κρυψώνα και ενός θησαυροφυλακίου που είναι πράγματι θησαυροφυλάκιο.
Γιατί αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία ειδικά για τις φωτογραφίες
Οι φωτογραφίες είναι συνήθως τα πιο ευαίσθητα αρχεία σε ένα τηλέφωνο και είναι επίσης τα πιο εύκολα να εκτεθούν κατά λάθος. Ένα κοινόχρηστο οικογενειακό iPad, ένα τηλέφωνο που δίνεται σε ένα παιδί για ένα παιχνίδι, μια συσκευή που χάνεται ή κλέβεται, ένα αντίγραφο ασφαλείας στο cloud που συγχρονίζει περισσότερα από όσα είχατε συνειδητοποιήσει — οι φωτογραφίες σας καταλήγουν σε περισσότερα μέρη από όσα θα σχεδιάζατε.
Μια εφαρμογή «θησαυροφυλακίου» μόνο για απόκρυψη σας προστατεύει από ακριβώς ένα σενάριο: κάποιον που σαρώνει απρόσεκτα το άλμπουμ της κάμεράς σας και δεν γνωρίζει ότι υπάρχει ένας δεύτερος φάκελος. Δεν κάνει τίποτα μόλις κάποιος κοιτάξει πραγματικά — ένα αδερφάκι που έχει χρησιμοποιήσει το ίδιο κόλπο στο παρελθόν, ένας σύντροφος που βρίσκει τον φάκελο ή οποιοσδήποτε με βασική πρόσβαση στο σύστημα αρχείων.
Το κλείδωμα μιας φωτογραφίας επιλύει το τι συμβαίνει με αυτήν από εδώ και στο εξής. Δεν αγγίζει ό,τι έχει ήδη σταλεί — κάθε φωτογραφία που τραβήχτηκε με ενεργοποιημένες τις υπηρεσίες τοποθεσίας φέρει συντεταγμένες GPS, μοντέλο συσκευής και χρονική σήμανση μέσα στο ίδιο το αρχείο, αόρατα στην εικόνα αλλά προσαρτημένα σε αυτήν σε οποιοδήποτε αντίγραφο έχετε ήδη στείλει. Το δωρεάν εργαλείο μας αφαίρεσης EXIF σάς δείχνει ακριβώς τι μεταφέρει μια συγκεκριμένη φωτογραφία και τα αφαιρεί, στο πρόγραμμα περιήγησής σας, πριν μοιραστείτε την επόμενη.
Πώς να καταλάβετε ποιο είδος εφαρμογής έχετε
Μερικές ειλικρινείς ερωτήσεις αποκαλύπτουν τη διαφορά γρήγορα:
- Εξηγεί η εφαρμογή τι κρυπτογραφεί τα αρχεία σας; Ένα πραγματικό θησαυροφυλάκιο θα αναφέρει τον αλγόριθμο (το AES-256 είναι το πρότυπο) και θα περιγράψει από πού προέρχεται το κλειδί. Μια εφαρμογή απόκρυψης συνήθως μιλάει απλώς για μια «ασφαλή» οθόνη PIN.
- Πού ζει το κλειδί κρυπτογράφησης; Θα πρέπει να παράγεται από το δικό σας PIN ή μοτίβο, στη συσκευή σας. Εάν η εφαρμογή δεν έχει απάντηση ή η απάντηση περιλαμβάνει «τους διακομιστές μας», η προστασία εξαρτάται από την εμπιστοσύνη σε μια εταιρεία, όχι στα μαθηματικά.
- Χρειάζεστε λογαριασμό; Πολλές εφαρμογές απόκρυψης απαιτούν εγγραφή ειδικά για να μπορούν να συγχρονίζουν τις «κρυμμένες» (όχι κρυπτογραφημένες) φωτογραφίες σας στους διακομιστές τους. Ένας λογαριασμός είναι ένα αντίγραφό σας στον υπολογιστή κάποιου άλλου — αξίζει να αναρωτηθείτε γιατί απαιτείται καθόλου.
- Τι συμβαίνει εάν συνδέσετε τη συσκευή σε έναν υπολογιστή; Εάν οι φωτογραφίες απλώς μετακινήθηκαν, ένας διαχειριστής αρχείων συχνά θα εξακολουθεί να τις διαβάζει. Εάν είναι πραγματικά κρυπτογραφημένες, τα αρχεία στον δίσκο είναι μη αναγνώσιμα ανεξάρτητα από την οθόνη από την οποία τα κοιτάτε.
Πώς το χειρίζεται το Vaultine
Το Vaultine έχει κατασκευαστεί για να απαντά σε αυτές τις ερωτήσεις με ειλικρίνεια:
- Πραγματική κρυπτογράφηση, όχι μετεγκατάσταση. Κάθε αρχείο κρυπτογραφείται στη συσκευή σας με AES-256-GCM προτού καν αποθηκευτεί — το θησαυροφυλάκιο είναι μη αναγνώσιμο, όχι απλώς κρυμμένο.
- Το κλειδί σας, από το ξεκλείδωμά σας. Ένα PIN ή μοτίβο παράγει το κλειδί κρυπτογράφησης. Παράγεται στη συσκευή σας και δεν φεύγει ποτέ από αυτήν.
- Δεν απαιτείται λογαριασμός. Δεν υπάρχει αντίγραφο διακομιστή των αρχείων σας για προστασία εξαρχής, επειδή δεν υπάρχει καθόλου αντίγραφο διακομιστή.
- Decoy και Duress Vaults, εάν τα χρειάζεστε. Πέρα από το βασικό κλείδωμα, το Vaultine προσφέρει ένα ξεχωριστό Decoy Vault (ανοίγει ένα αβλαβές δεύτερο θησαυροφυλάκιο) και ένα Duress Vault (σβήνει το πραγματικό) για περιπτώσεις όπου αναγκάζεστε να ξεκλειδώσετε την εφαρμογή.
- Παντού όπου τραβάτε φωτογραφίες. Το ίδιο κρυπτογραφημένο θησαυροφυλάκιο λειτουργεί σε iPhone, Mac, Android και Windows.
Ο όρος «θησαυροφυλάκιο» δεν θα πρέπει να είναι μια λέξη μάρκετινγκ για το «μετακινήθηκε κάπου αλλού». Προτού εμπιστευτείτε μια εφαρμογή με τις πιο προσωπικές σας φωτογραφίες, κάντε της τη μία ερώτηση που πραγματικά έχει σημασία: τι συμβαίνει σε αυτό το αρχείο εάν κάποιος βρει τον φάκελο;
Αποκτήστε πραγματικό έλεγχο του απορρήτου σας με το Vaultine.



