Ένας πραγματικός ανταγωνιστής, όχι ένας βολικός αντίπαλος
Το Cryptomator αξίζει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Είναι ανοιχτού κώδικα, είναι ελεγμένο και ολόκληρος ο σχεδιασμός του βασίζεται σε μια συγκεκριμένη υπόσχεση: κρυπτογραφήστε έναν φάκελο στη συσκευή σας, συγχρονίστε το κρυπτογραφημένο κείμενο με οποιονδήποτε πάροχο cloud χρησιμοποιείτε ήδη και μην επιτρέψετε ποτέ σε αυτόν τον πάροχο να δει τα αρχεία σας. Αυτή η υπόσχεση τηρείται απόλυτα.
Επομένως, αυτή η σύγκριση δεν αφορά το ποιος κρυπτογραφεί καλύτερα. Αφορά το από τι ακριβώς σας προστατεύει η κάθε εφαρμογή.
Κρυπτογράφηση φακέλου έναντι προστασίας προσώπου
Η βασική μονάδα εργασίας του Cryptomator είναι το θησαυροφυλάκιο ως φάκελος: δημιουργείτε ένα θησαυροφυλάκιο μέσα σε έναν φάκελο Dropbox ή Google Drive, το προσαρτάτε και οτιδήποτε τοποθετείτε μέσα κρυπτογραφείται πριν συγχρονιστεί. Αυτός είναι ακριβώς ο σωστός σχεδιασμός για την περίπτωση «δεν εμπιστεύομαι τον πάροχο cloud μου με απλό κείμενο».
Πρόκειται για διαφορετικό σχεδιασμό από το «κάποιος μου ζητά να ξεκλειδώσω το τηλέφωνό μου αυτή τη στιγμή». Το Cryptomator δεν διαθέτει ξεχωριστό κωδικό που να ανοίγει ένα decoy vault ή να σβήνει οτιδήποτε — το πιο κοντινό που προσφέρει είναι ότι μπορείτε να δημιουργήσετε όσα θησαυροφυλάκια θέλετε, αλλά κανένα από αυτά δεν έχει κατασκευαστεί για να επιδεικνύεται υπό πίεση ή να καταστρέφεται κατ’ απαίτηση.
Το Decoy Vault του Vaultine ανοίγει με έναν δεύτερο κωδικό και εμφανίζει ένα θησαυροφυλάκιο που γεμίσατε εκ των προτέρων με ακίνδυνα αρχεία. Το Duress Vault ανοίγει με έναν τρίτο κωδικό, εμφανίζει ένα κενό θησαυροφυλάκιο και σβήνει τα πραγματικά σας θησαυροφυλάκια καθώς ανοίγει. Μόλις συμβεί αυτό, το συγκεκριμένο θησαυροφυλάκιο γίνεται το κύριο θησαυροφυλάκιό σας, επομένως δεν απομένει κανένα κενό κέλυφος για να εξηγήσετε. Και τα δύο αποτελούν συνειδητές, προετοιμασμένες εκ των προτέρων λειτουργίες, και όχι απλώς μια τυχαία συνέπεια της δυνατότητας δημιουργίας πολλών θησαυροφυλακίων.
Τι αναφέρουν οι ίδιοι οι χρήστες του στις κριτικές
Το πιο συνηθισμένο πρόσφατο παράπονο για το Cryptomator, με μεγάλη διαφορά, είναι η αποτυχία ανοίγματος του θησαυροφυλακίου — σφάλματα συγχρονισμού, βρόχοι ελέγχου ταυτότητας με την εφαρμογή Αρχεία, κενές οθόνες μετά από ενημέρωση. Αυτό συμβαδίζει με τον σχεδιασμό της εφαρμογής: βασίζεται στην ενσωμάτωση παρόχου αρχείων του λειτουργικού συστήματος για να κάνει ένα κρυπτογραφημένο θησαυροφυλάκιο να συμπεριφέρεται σαν κανονικός φάκελος, και αυτό το επίπεδο ενσωμάτωσης είναι ακριβώς εκείνο που απέτυχε για το ένα τρίτο των πρόσφατων αρνητικών κριτικών.
Ένα μικρότερο αλλά πιο έντονο θέμα: μικρογραφίες αρχείων που παραμένουν ορατές στην εφαρμογή Αρχεία για λίγο αφού το θησαυροφυλάκιο υποτίθεται ότι είχε κλειδωθεί. Αυτός είναι ο συγκεκριμένος κίνδυνος της δρομολόγησης αποκρυπτογραφημένου περιεχομένου μέσω ενός προγράμματος περιήγησης αρχείων γενικής χρήσης αντί για ένα αποκλειστικό πρόγραμμα προβολής.
Η απάντηση του Vaultine και στα δύο είναι δομική. Δεν υπάρχει επίπεδο παρόχου αρχείων που να μπορεί να καταρρεύσει, επειδή το θησαυροφυλάκιο ανοίγει μέσα στην εφαρμογή. Και το ενσωματωμένο πρόγραμμα προβολής σημαίνει ότι φωτογραφίες, βίντεο και PDF δεν παραδίδονται ποτέ στο Finder, στην εφαρμογή Αρχεία ή στις κρυφές μνήμες μικρογραφιών τους — ανοίγουν και παραμένουν μέσα στο Vaultine.
