حفظ مدارک، نه از بین بردن آن‌ها

در این شرایط، مستندسازی اهمیت دارد و معمولاً اهمیت آن برای آینده است تا همین حالا: عکس‌ها، اسکرین‌شات پیام‌ها، سوابق مالی و نامه‌ها. کاری که این مدارک باید انجام دهند این است که دست‌نخورده و برای هر کس دیگری ناخوانا بمانند تا زمانی که به دست کسی برسند که بتواند اقدامی انجام دهد.

این موضوع باعث می‌شود این کاربرد نقطهٔ مقابل تبلیغ همیشگی برنامه‌های گاوصندوق باشد. برنامهٔ Vaultine دارای قابلیت Duress Vault است – کدی که هنگام وارد شدن، گاوصندوق‌های واقعی شما را پاک می‌کند – و برای برخی افراد ابزار درستی است. اما برای حفظ سوابق معمولاً این‌طور نیست، زیرا از بین رفتن مدارک زیر فشار دقیقاً همان نتیجه‌ای است که باید از آن پرهیز کرد. قابلیت Decoy Vault گزینهٔ مناسب در اینجا است: کد دوم گاوصندوق جداگانه‌ای را باز می‌کند که فایل‌های انتخاب‌شدهٔ قبلی شما را نگه می‌دارد؛ بنابراین باز کردن قفل در حضور کسی نتیجه‌ای عادی نشان می‌دهد، در حالی که گاوصندوق واقعی بسته و دست‌نخورده باقی می‌ماند.

نسخه‌ای که فقط روی دستگاه نیست

گوشی‌ها گرفته می‌شوند، می‌شکنند و بازنشانی می‌شوند. اگر تنها نسخهٔ یک مدرک روی گوشی باشد، در آن صورت هر کسی که کنترل گوشی را در دست بگیرد، کنترل مدرک را هم در دست دارد.

پشتیبان‌گیری رمزگذاری‌شده در حساب Dropbox خودتان نسخه‌ای را در جای دیگری قرار می‌دهد که پیش از خروج از دستگاه رمزگذاری شده است؛ بنابراین برای Dropbox یا هر کسی که به آن حساب دسترسی پیدا کند ناخوانا است. عبارت بازیابی ۱۲ کلمه‌ای همان چیزی است که دسترسی به آن را بازمی‌گرداند و به همین دلیل جایش جایی غیر از گوشی‌ای است که از آن محافظت می‌کند: نوشته‌شده در جایی امن یا سپرده‌شده به کسی که به او اعتماد دارید.

کارهایی که این ابزار نمی‌تواند انجام دهد

این بخش از بقیهٔ صفحه مهم‌تر است.

برنامهٔ Vaultine روی دستگاه قابل مشاهده است. این برنامه با نام Vaultine و با نام و آیکون خودش ظاهر می‌شود. قابلیت Decoy Vault فقط تغییر می‌دهد که هنگام استفاده از یک کد خاص چه چیزی باز شود؛ اما اینکه برنامه روی گوشی هست یا نه را تغییر نمی‌دهد. برای برخی افراد، پیدا شدن یک برنامهٔ ناآشنا به‌خودی‌خود خطر است و هیچ تنظیمی درون برنامه این موضوع را تغییر نمی‌دهد.

نرم‌افزارهای نظارتی را خنثی نمی‌کند. اگر چیزی روی دستگاه در حال ثبت تصویر صفحه، کلیدهای فشرده‌شده یا فعالیت‌ها باشد، می‌تواند آنچه را درون هر برنامه‌ای رخ می‌دهد – رمزگذاری‌شده یا نه – ثبت کند. دستگاهی که فرد مقابل هرگز به آن دسترسی نداشته است، امن‌تر از دستگاهی است که پس از وقوع ماجرا تلاش می‌کنید آن را ایمن کنید. این دستگاه می‌تواند گوشی یک دوست، رایانهٔ محل کار یا دستگاهی در یک کتابخانه یا مرکز حمایتی باشد.

خرید ردپایی به جا می‌گذارد که در اختیار ما نیست. خود برنامهٔ Vaultine نیازی به حساب کاربری و نشانی ایمیل ندارد. اما اگر نسخهٔ Vaultine Pro را بخرید، آن خرید از طریق Apple، Google یا Microsoft انجام می‌شود و سوابق آن‌ها متعلق به خودشان است: ممکن است رسید به حساب کاربری خریدار ایمیل شود و در یک حساب مشترک یا متصل به خانواده، در سابقهٔ خریدی ظاهر شود که فرد دیگری هم بتواند آن را ببیند. نسخهٔ رایگان هیچ خریدی ندارد و ۱ گاوصندوق تا سقف ۱۰ فایل را پوشش می‌دهد. اگر وجود سابقهٔ خرید برایتان مشکل‌ساز است، بهتر است پیش از خرید این موضوع را بدانید تا پس از آن.

این یک برنامهٔ ایمنی جامع نیست. نرم‌افزار نمی‌تواند به شما بگوید انجام چه کاری، در چه زمانی یا به چه ترتیبی امن است. این یک تخصص واقعی است و وجود دارد.

کمک واقعی کجا است

مشاوران و خطوط کمک‌رسانی خشونت خانگی دقیقاً روی همین پرسش‌ها کار می‌کنند، از جمله به‌طور مشخص بر ایمنی فناوری و دستگاه، و این کار را رایگان و بدون قضاوت انجام می‌دهند. بسیاری از سازمان‌ها راهنمایی‌هایی دربارهٔ گوشی‌ها، حساب‌های کاربری و ابزارهای نظارتی منتشر می‌کنند و می‌توانند به شما کمک کنند بفهمید در شرایط خاص خودتان چه چیزی امن است، نه صرفاً به‌طور کلی.

اگر در حال تصمیم‌گیری هستید که آیا استفاده از یک برنامهٔ گاوصندوق برای وضعیت شما ایدهٔ خوبی است یا نه، این پرسش بهتری است که از آن‌ها بپرسید تا از ما. وظیفهٔ برنامهٔ Vaultine در اینجا محدود است: مدارک را رمزگذاری‌شده نگه دارد، هنگام نگاه عادی به گوشی امکان انکارپذیری ایجاد کند و کمک کند نسخه‌ای از آن در جایی وجود داشته باشد که دستگاه نتواند با خود از بین ببرد.