پنهان کردن یک پوشه، قفل کردن نیست

روش معمول روی یک رایانهٔ مشترک، ساختن پوشه‌ای با یک نام بی‌اهمیت یا استفاده از ویژگی «پنهان» (hidden) در سیستم‌عامل است. هر دو صرفاً قراردادهای ظاهری هستند. هر کسی می‌تواند یک تنظیم را تغییر دهد، فایل‌ها را بر اساس تاریخ مرتب کند یا درایو را به دستگاه دیگری وصل کند و همه‌چیز را بدون هیچ رمز عبوری بخواند.

برنامهٔ Vaultine هر فایل را پیش از ذخیره شدن با AES-256-GCM رمزگذاری می‌کند؛ بنابراین تفاوت در این نیست که آیا کسی می‌تواند فایل‌ها را پیدا کند یا نه، بلکه در این است که پیدا کردنشان هیچ کمکی به او نمی‌کند.

قفل اختصاصی خودش، نه قفل مشترک خانه

روی یک دستگاه مشترک، رمز عبور ورود معمولاً بین همه مشترک است و برای کاربری عادی هم اشکالی ندارد. گاوصندوق با یک الگوی 5x5 یا پین ۶ رقمی مجزا باز می‌شود؛ بنابراین توانایی ورود به رایانه به معنای توانایی باز کردن اسناد شما نیست.

اگر بیش از یک نفر به این قابلیت نیاز دارد، پشتیبانی از چندین گاوصندوق به این معناست که هر کدام از شما می‌توانید گاوصندوق خودتان را با کد خودتان روی همان دستگاه داشته باشید، بدون آنکه کسی ناظر یا مدیر حساب دیگری باشد.

بلند شدن از پای سیستم اتفاقی عادی است

روی یک رایانهٔ مشترک معمولاً برنامه‌ها را نمی‌بندید، بلکه فقط بلند می‌شوید و می‌روید. قابلیت قفل خودکار مخفی همین وضعیت را پوشش می‌دهد: به‌محض کوچک شدن برنامه، گاوصندوق بسته می‌شود و کلیدهای رمزنگاری از حافظه پاک می‌شوند؛ بنابراین نفر بعدی که پشت سیستم می‌نشیند به‌جای یک گاوصندوق باز، با یک گاوصندوق قفل‌شده روبه‌رو می‌شود.

نمایشگر داخلی هم به همین دلیل اهمیت دارد. فایل‌ها درون گاوصندوق باز می‌شوند تا هرگز یک نسخهٔ رمزگشایی‌شده به پوشهٔ مشترک یا موقتی نرود که حساب کاربری دیگری روی همان دستگاه بتواند به آن دسترسی پیدا کند.

این موضوع به معنای پنهان‌کاری از خانواده نیست

بیشتر چیزهایی که جایشان در گاوصندوق یک رایانهٔ خانگی است، اسناد روزمره هستند: اظهارنامه‌های مالیاتی، نامه‌های پزشکی، اسکن گذرنامه و کارت شناسایی و بیمه‌نامه‌ها. هیچ‌یک از این‌ها لازم نیست از افرادی که با آن‌ها زندگی می‌کنید پنهان باشد؛ اما همچنین نیازی هم نیست که برای هر مهمان، هر مالک آیندهٔ این دستگاه و هر نرم‌افزاری که رویش اجرا می‌شود به اندازهٔ یک دوبارکلیک در دسترس باشد.