دو کد، دو کارکرد متفاوت

قابلیت Decoy Vault و قابلیت Duress Vault دو مسئلهٔ متفاوت را حل می‌کنند و پیش از آنکه به هر یک تکیه کنید، باید دقیق بدانید کدام‌یک چه کاری انجام می‌دهد.

گاوصندوق Decoy Vault با یک کد دوم باز می‌شود و دقیقاً همان چیزی را نشان می‌دهد که از قبل در آن چیده‌اید – مجموعه‌ای از فایل‌های عادی به انتخاب خودتان. این قابلیت برای موقعیتی است که باید چیزی را باز کنید و نشان دهید، و یک گاوصندوق خالی خودش شک‌برانگیز خواهد بود.

گاوصندوق Duress Vault یک کد سوم است که گاوصندوقی خالی را باز می‌کند و هم‌زمان گاوصندوق‌های واقعی شما را پاک می‌کند. علاوه بر این، پس از آن به‌صورت یک پوستهٔ خالی مشکوک باقی نمی‌ماند: همان گاوصندوق به گاوصندوق اصلی شما تبدیل می‌شود، طوری که انگار هیچ چیز دیگری هرگز روی دستگاه نبوده است. این قابلیت برای موقعیتی است که فایل‌ها واقعاً نباید پس از باز شدن قفل باقی بمانند – عکس‌های رویدادی که هویت کسی را لو می‌دهند، مخاطبانی که نباید ردیابی شوند یا یادداشت‌های برنامه‌ریزی که نباید به چشم کسی که گوشی را در دست دارد برسند. هر دو قابلیت را خودتان از پیش تنظیم می‌کنید، نه اینکه در لحظهٔ حادثه برایشان چاره‌ای بیندیشید.

هیچ چیزی برای اجبار به تحویل وجود ندارد

برنامهٔ Vaultine هیچ سامانهٔ حساب کاربری و هیچ سروری ندارد که فایل‌ها یا کلید رمزگذاری شما را نگه دارد. کلید از کد شما و روی دستگاهتان مشتق می‌شود و هرگز از آن خارج نمی‌شود. این یک تصمیم در طراحی است که پیامدی عملی دارد: هیچ نسخهٔ سمت ارائه‌دهنده‌ای از هیچ‌چیز وجود ندارد که کسی بتواند درخواست کند، با حکم قضایی بخواهد، به آن نفوذ کند یا تحویل بگیرد – زیرا از ابتدا هرگز چنین نسخه‌ای وجود نداشته است.

گاوصندوق‌های مجزا برای کارهای مجزا

عکس‌های یک رویداد، مخاطبان یک کارزار و فایل‌های شخصی و نامرتبط خودتان لازم نیست در یک گاوصندوق مشترک باشند. برنامهٔ Vaultine از هر تعداد گاوصندوق مجزا که نیاز داشته باشید پشتیبانی می‌کند؛ بنابراین مطالب مربوط به هماهنگی می‌توانند جدا از زندگی شخصی شما و جدا از هر کارزار دیگری که در آن مشارکت دارید نگهداری شوند – روی همان گوشی‌ای که همین حالا همراه خود دارید یا روی یک لپ‌تاپ، زیرا برنامهٔ Vaultine به‌طور یکسان روی سیستم‌های Windows، macOS، iOS و Android اجرا می‌شود.