دو کد، دو کارکرد متفاوت
قابلیت Decoy Vault و قابلیت Duress Vault دو مسئلهٔ متفاوت را حل میکنند و پیش از آنکه به هر یک تکیه کنید، باید دقیق بدانید کدامیک چه کاری انجام میدهد.
گاوصندوق Decoy Vault با یک کد دوم باز میشود و دقیقاً همان چیزی را نشان میدهد که از قبل در آن چیدهاید – مجموعهای از فایلهای عادی به انتخاب خودتان. این قابلیت برای موقعیتی است که باید چیزی را باز کنید و نشان دهید، و یک گاوصندوق خالی خودش شکبرانگیز خواهد بود.
گاوصندوق Duress Vault یک کد سوم است که گاوصندوقی خالی را باز میکند و همزمان گاوصندوقهای واقعی شما را پاک میکند. علاوه بر این، پس از آن بهصورت یک پوستهٔ خالی مشکوک باقی نمیماند: همان گاوصندوق به گاوصندوق اصلی شما تبدیل میشود، طوری که انگار هیچ چیز دیگری هرگز روی دستگاه نبوده است. این قابلیت برای موقعیتی است که فایلها واقعاً نباید پس از باز شدن قفل باقی بمانند – نه منحرف کردن توجه، بلکه اطمینان از اینکه هیچ چیزی برای پیدا کردن باقی نمانده است. اینکه کدامیک به کارتان میآید کاملاً به شرایطی که با آن روبهرو هستید بستگی دارد و هر دو را خودتان از پیش تنظیم میکنید، نه اینکه در لحظهٔ حادثه برایشان چارهای بیندیشید.
یک گاوصندوق، نه دو ابزار جداگانه
مطالب منابع خبری معمولاً هر جایی که هنگام دریافت آنها بودهاید میمانند – روی گوشی در محل گزارش و روی لپتاپ پس از بازگشت به میز کار. برنامهٔ Vaultine روی سیستمهای Windows، macOS، iOS و Android اجرا میشود؛ بنابراین در هر دو حالت با همان یک گاوصندوق رمزگذاریشده سر و کار دارید، نه یک برنامهٔ گوشی که باید به یاد داشته باشید محتوایش را روی لپتاپ هم کپی کنید.
قابلیت وارد کردن پوشهها اینجا نیز اهمیت دارد: یک پوشهٔ موجود از اسناد بهصورت یک پوشه وارد میشود، نه بهصورت سی فایل جداگانه که یکییکی اضافه شوند.
هیچ چیزی برای اجبار به تحویل وجود ندارد
برنامهٔ Vaultine هیچ سامانهٔ حساب کاربری و هیچ سروری ندارد که فایلها یا کلید رمزگذاری شما را نگه دارد. کلید از کد شما و روی دستگاهتان مشتق میشود و هرگز از آن خارج نمیشود. این یک تصمیم در طراحی است که پیامدی عملی دارد: هیچ نسخهٔ سمت ارائهدهندهای از مطالب منابع خبری شما وجود ندارد که کسی بتواند درخواست کند، با حکم قضایی بخواهد، به آن نفوذ کند یا تحویل بگیرد – زیرا از ابتدا هرگز چنین نسخهای وجود نداشته است.



