Bir fotoğrafın içinde aslında ne var

Doğrudan bir telefondan herhangi bir fotoğrafı açtığınızda resim dosyanın sadece bir kısmıdır. Etrafına sarılmış olan, kameranın aynı anda yazdığı bir meta veri bloğudur: cihazın markası ve modeli, lens, pozlama ayarları, deklanşörün tetiklendiği tam saniye, işletim sistemi sürümü ve — konum hizmetleri açıksa — durduğunuz yerin genellikle birkaç metreye kadar doğru olan enlemi ve boylamı.

Bunların hiçbiri resimde görünmez. Hepsi dosyayla birlikte seyahat eder. Fotoğrafı bir e-posta eki olarak gönderin, paylaşılan bir klasöre bırakın, onunla satılık bir öğe listeleyin ve bu alanların her biri onunla birlikte gider.

Yukarıdaki araç, hiçbir şeyi kaldırmadan önce o bloğu okur ve size gösterir, çünkü sayılar tartışmadır. «Bu fotoğraf EXIF meta verisi içeriyor» soyuttur. Ön kapınıza çözülen bir çift koordinat öyle değildir.

Baytları temizleyin, yeniden kodlamayın

Bir resimden meta verileri kaldırmanın iki yolu vardır ve bunlardan yalnızca biri doğrudur.

Kolay yol, resmi bir HTML tuvaline çizmek ve tekrar kaydetmektir. Meta veriler kaybolur çünkü bir tuval hiçbir zaman taşımamıştır. Ayrıca resmi yeniden sıkıştırır — kameranınki üzerine ikinci bir kayıplı JPEG sıkıştırması turu — ve gömülü renk profilini düşürür, böylece «temizlenmiş» dosya ölçülebilir şekilde orijinalinden daha kötüdür ve renkleri kaymıştır. Çoğu ücretsiz meta veri kaldırıcı bu şekilde çalışır ve geri aldığınız dosyanın genellikle farklı bir boyutta ve biraz farklı bir resim olmasının nedeni budur.

Bu araç diğer şeyi yapar. Bir JPEG, bir dizi işaretçi segmentidir; bir PNG, bir dizi parçadır; bir WebP, bir RIFF kapsayıcısıdır. Meta veriler her birindeki belirli, tanımlanabilir segmentlerde yaşar — JPEG'de APPn blokları, PNG'de eXIf, tEXt, iTXt, zTXt ve tIME parçaları, WebP'de EXIF ve XMP parçaları. Bunları kaldırmak, dosyanın kendi yapısında yürümek, bu blokları atlamak ve diğer her şeyi değişmeden kopyalamak meselesidir.

Sıkıştırılmış resmin kodu asla çözülmez. Bu, indirdiğiniz dosyadaki görüntü verilerinin bit bit sağladığınız dosyadaki görüntü verileri olduğu anlamına gelir — «görsel olarak özdeş» değil, «yüksek kalite» değil, aynı. İki dosya arasındaki tek fark, ortaya çıkan meta verilerdir.

Neyi kaldırmıyoruz ve neden

İki şey kasıtlı olarak tutulur ve her ikisi de aynı fikirde olmamanız durumunda bir onay kutusuyla size gösterilir.

Renk profili. Bir ICC profili, piksellerin hangi renk alanında kodlandığını tanımlar. Modern telefonlar geniş bir gamda çekim yapar ve profili olmayan geniş gamlı bir fotoğraf sıradan sRGB olarak yorumlanır ve yanlış görünür — genellikle soluk, bazen korkunç. Profil, fotoğrafçıyı değil görüntüyü tanımlar, bu nedenle varsayılan olarak kalır.

İhtiyaç duyduğunda fotoğrafın döndürme bayrağı. Telefonlar, kamerayı çevirdiğinizde pikselleri döndürmez; fotoğrafı sensörün gördüğü gibi saklar ve hangi tarafın yukarıda olduğunu söyleyen tek bir EXIF numarası yazarlar. Bu sayıyı kaldırdığınızda temiz kopya buna saygı duyan herhangi bir uygulamada yan çıkar. Bir fotoğraf buna güvendiğinde, bu araç yalnızca o tek değeri içeren ve başka hiçbir şey içermeyen minimal bir bloğu yeniden oluşturur — kamera yok, zaman damgası yok, konum yok.

Bu, diğer fotoğraflarınızı nerede bırakıyor

Göndermeden önce bir dosyayı temizlemek, sorunun paylaşım yarısını çözer. Bu aracın az önce kaldırdığı her alanı tutan ve cihaza erişimi olan herhangi bir şey tarafından okunabilen kamera rulonuzda hala oturan fotoğraflar için hiçbir şey yapmaz.

İşte Vaultine'in var olma nedeni bu yarıdır: dosyaların cihazın kendisinde AES-256-GCM ile kilitlendiği, diske şifresiz çıkarılmak yerine yerleşik bir görüntüleyicide açıldığı ve bir hesap yerine bir desen veya PIN ile açıldığı şifreli bir kasa. Bu sayfadan farklı bir iştir — Vaultine dosyaları saklar, meta verilerini düzenlemez — ancak aynı içgüdünün iki yarısıdır. Paylaştığınız fotoğraflar nerede olduğunuzu sızdırır. Sakladığınız fotoğraflar kilitlenmelidir.